കരിമിഴി

അമ്മിണിവാരസ്യാർ ഒരു നെടുവീർപ്പോടെ കലണ്ടറിലേക്കു നോക്കി. ആത്മാഭിമാനം അനുവദിക്കാത്തതുകൊണ്ടു ഉരുണ്ടുവീഴാൻ വെമ്പി നിന്നിരുന്ന കണ്ണുനീർമണികളെ ഇമചിമ്മി കണ്ണുകളിൽ തന്നെ ഒതുക്കി അവർ എഴുന്നേറ്റു . ഇന്ന്, അവളുടെ […]

സുരേന്ദ്രൻ കോപത്തോടെ ഭാര്യയെ നോക്കി. ഒന്നും കാണുന്നില്ല, കേൾക്കുന്നില്ല എന്ന മട്ടിൽ ഏതോ വാരികയിലേക്കു തലയുംപൂഴ്ത്തി ഇരിക്കയാണവൾ… ” ഒടുക്കത്തെ ഒരു വായന…” പല്ലിറുമ്മിക്കൊണ്ട് , അവളുടെ

അർത്ഥമെന്തെന്നറിയാ സമസ്യയീ മർത്യജീവിതം, സത്യമറിയു നീ ആർക്കുമറിയില്ല ആരെയുമെങ്കിലും ചേരി ചേരുന്നു നാം സ്വാർത്ഥ വിചാരത്താൽ .. പട്ടുപോലൊരു ഹൃദയമുണ്ടാകിലും “തുട്ടു ” കയ്യിലാവോലമില്ലെങ്കിൽ ദേഹിദേഹത്തിനന്യമാണെന്നപോൽ സ്‌നേഹബന്ധങ്ങളും

നേരിയ ഉച്ചമയക്കത്തിലായിരുന്നു ഞാൻ… ഗേറ്റിലെമണി തെരുതെരെ കിടുക്കുന്ന,അലോസരപ്പെടുത്തുന്ന ശബ്ദമാണെന്നെ,ഓർത്തെടുക്കാനാവാത്ത,ഏതോ ഒരുസുന്ദര സ്വപ്നലോകത്തിൻ്റെ പടി വാതിലിൽ നിന്ന് തട്ടിയുരുട്ടി തറയിലേക്കിട്ടത്. സുഖകരമായ ഉറക്കം പാതിമുറിഞ്ഞ അരിശത്തോടെ,പുതപ്പുവലിച്ചുനീക്കി ,ഞാൻ പതിയെ

പ്രൈമറി സ്‌ക്കുളിന് മുന്നിലായാണ് വാടകവീട് തരപ്പെട്ടത് . പാതി കോൺക്രീറ്റും ബാക്കി ഓടും മേഞ്ഞ , ഭംഗിയുള്ള കൊച്ചു വീട്. ” ഇത് മതി സുധീ ”

ജോർജുകുട്ടീടെ പറമ്പിലെ ചാഞ്ഞുവരുന്ന മഹാഗണി തനിയ്ക്കൊരു കെണി’യാകുമെന്ന തിരിച്ചറിവിലാണ് ചാക്കോച്ചൻ, അതിൻ്റെ കമ്പൊന്നു കോതിച്ചു തരാമോ എന്ന നിവേദനവുമായി ടിയാനെ സമീപിക്കാൻ തീരുമാനിച്ചത്. ജോർജുകുട്ടിയുടെ, രാവിലെയുള്ള, പരദൂഷണപ്രഭാഷണ